Kultowe meble z czasów PRL-u

Kultowe meble z czasów PRL-u

Przeglądając magazyny wnętrzarskie, wyraźnie da się zauważyć trend na powrót wzornictwa przemysłowego z czasów PRL-u.

0

Jednymi z najmodniejszych w tym roku elementów wystroju są meblościanki, fotele oraz krzesła, jakie pamiętamy z domów naszych babć i rodziców. Ich ogromna popularność może wynikać z faktu, że meble w tym okresie cechowały się prostą, nieskomplikowaną formą, która świetnie wpisuje się w aktualne trendy i doskonale komponuje ze stylem zarówno minimalistycznym, jak i skandynawskim.
Design z ubiegłego wieku jest doceniany na tyle, że w ramach ubiegłorocznych obchodów Europejskiej Stolicy Kultury we Wrocławiu zorganizowano wystawę „Usiądź po polsku”, na której zaprezentowano między innymi kultowe krzesła, czyli patyczaki, o których mowa poniżej. Jakich innych elementów nie może zabraknąć we wnętrzu z nutą PRL-u?

Patyczaki

Tego typu krzesła cechują się lekką konstrukcją, na którą, poza siedziskiem, składają się oparcie oraz nóżki wykonane z toczonych szczebelków przypominających patyczki. Historia tego kultowego mebla wiąże się z radomskim zakładem produkcji mebli Fameg i legendarnym projektantem krzeseł – Michaelem Thonetem.

Najsłynniejszym projektem tego typu jest krzesło model A5910 z 1959 wykonane z bukowego drewna i pokryte warstwą błyszczącego lakieru.

Fotel 366

Pisząc o designie z czasów PRL-u nie sposób nie wspomnieć o Józefie Chjerowskim – projektancie mebli i wnętrz przez lata związanym z Dolnośląską Fabryką Mebli w Świebodzicach. Gdy w latach sześćdziesiątych fabryka częściowo ucierpiała na skutek pożaru, pilnie poszukiwano projektu mebla łatwego w wykonaniu, który będzie się jednocześnie cechował przykuwającym oko wzornictwem. W ten właśnie sposób powstał kultowy fotel 366 o prostej i stylowej formie. Jego siedzisko i oparcie pozbawione były zdobień, a tym co zwracało uwagę były charakterystyczne nogi, przypominające nożyce.

Lisek

Potoczna nazwa kolejnego kultowego mebla, fotelu typ 300-190 wywodzi się od nazwiska jego projektanta – Henryka Lisa. Jego cechami charakterystycznymi była prosta forma oraz konstrukcja z drewna bukowego wykańczana na trzy różne sposoby – z użyciem lakieru na wysoki połysk, matowego lub półbłyszczącego.

Loading Facebook Comments ...

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ