Złoto w płynie

Złoto w płynie

0

Jego historia sięga czasów starożytnych, a niektórzy uważają nawet, iż jest to najstarszy trunek na świecie. Miód pitny, bo o nim mowa, był powszechny w czasach Słowian na ziemiach polskich, które słynęły z dobrego chleba, mięsa, ryb i miodu. Z powodu klimatu, nie mogły rozwijać się u nas winogrona, a co za tym idzie, trudno było o dobre wino, za to ziemie nasze obfitowały w dzikie pszczoły i różnorodne odmiany miodu.

Miód pitny jest tradycyjnym napojem alkoholowym, który powstaje w wyniku fermentacji brzeczki miodu pszczelego. Jego produkcja, fachowo nazywana jest miodosytnictwem.

W Polsce był dość powszechny już od czasów średniowiecza, jednakże pito go rzadko, zwykle przy ważnych uroczystościach i traktowano go raczej jako trunek luksusowy (w odróżnienia od pojawiającego się wszędzie na stołach piwa). W wiekach późniejszych, około wieku XVII, gdy sprawnie zaczął działać handel międzynarodowy, miód pitny wyparty został wśród elit przez wino gronowe, a od XIX wieku, wśród gminu, przez tańszą o wiele wódkę. Do łask, miody pitne, wróciły znacznie później, bo dopiero po II wojnie światowej, a od kilku lat przeżywają na nowo swój renesans.

Warto zauważyć, iż od 2008 roku, polskie miody pitne należą do grupy produktów uznanych przez Komisję Europejską za Gwarantowaną Tradycyjną Specjalność (pod tą nazwą kryją się produkty chronione ze względu na tradycyjny sposób produkcji, składu, sposób przetwarzania i tradycyjne składniki). Oprócz tego, dostępne i produkowane w Polsce miody pitne, są oceniane w trakcie Ogólnopolskiego Konkursu Win, Miodów Pitnych i Napojów Winiarskich organizowanym przez Krajową Radę Winiarstwa i Miodosytnictwa.

Miód pitny uzyskujemy dzięki fermentacji miodu pszczelego rozcieńczonego wodą (jest to tzw. brzeczka miodowa). Sama jego produkcja nie różni się od wyrobu wina owocowego. Przy wyrobach niektórych gatunków miodu pitnego, do brzeczki dodaje się np. zioła, korzenie, soki owocowe czy chmiel.

Miody pitne dzielimy na kilka kategorii.

  • Sposób przygotowania brzeczki
    • niesycone (miód mieszany jest jedynie z wodą)
    • sycone (miód mieszany jest z wodą, a następnie gotowany)
  • Sposób doprawienia brzeczki
    • naturalne (brak dodatków poza kwaskiem cytrynowym i drożdżami)
    • chmielowe
    • korzenne
    • owocowe
  • Stopień rozcieńczenia brzeczki
    • półtoraki (na 1 l miodu – 0,5 l wody; długo leżakują – nawet do 10 lat, są najwyższej jakości)
    • dwójniaki (na 1 l miodu – 1 l wody)
    • trójniaki (na 1 l miodu – 2 l wody; dojrzewają 1 – 1,5 roku)
    • czwórniaki (na 1 l miodu – 3 l wody; dojrzewają 6 – 8 miesięcy)

Półtoraki i dwójniaki zwane są miodami królewskimi i mają największą zawartość alkoholu. Istnieją jeszcze miody pitne bardziej rozcieńczone (np. piątaki, szóstaki itd.), zwykle z dodatkami, by smak był bardziej wyrazisty. Choć miody takie dojrzewają bardzo szybko, również bardzo szybko się wytrawiają, czyli tracą słodkość, a także łatwo się psują.

Wśród wartych zakupu miodów pitnych, znajdują się te od takich producentów, jak: Pasieka Jaros, Apis, Mazurskie Miody czy Corpo. Warto również pamiętać, iż miody pitne działają inaczej na organizm niż inne alkohole. Nie otumaniają tak umysłu, wprawiają w nastrój wesołości i lekkości, a do tego posiadają również i wartości zdrowotne (np. zawierają polifenole, które są silnymi przeciwutleniaczmi i chronią nasz układ krwionośny, a także zmniejszają ryzyko wystąpienia raka w organizmie).

Zainteresowanych własnym wyrobem miodów pitnych, może zainteresować książka Teofila Ciesielskiego z 1925 roku, pt.: „Miodosytnictwo, sztuka przerabiania miodu i owoców na napoje”. Przepisów można szukać również w Internecie.

Miody pitne podaje się na zimno i na gorąco. Można je wzbogacić plasterkiem cytryny, pomarańczy czy listkiem mięty (na zimno) lub rumem, cynamonem, wanilią, imbirem albo pieprzem (w wersji na gorąco).

Nie pozostaje nic innego, jak spróbować (dla tych, co nigdy jeszcze nie mieli okazji) lub delektować się (tym, co już znają ten rodzimy skarb) trunkiem, o którym wielu pisało, jak choćby Sebastian Klonowic w swoim dziele ,,Roxolanii”:

„Włoski mieszkańcze! Cóż twoje nektary?

Co twoje wina przed nektarem Rusi?

Wino jest z ziemi błotnistej i szarej,

Miód prosto z niebios spuszczony być musi…”

(Fragment Ziem Czerwonej Rusi (pieśń XXIV) w przekładzie Ludwika Kondratowicza)

Loading Facebook Comments ...

BRAK KOMENTARZY

ZOSTAW ODPOWIEDŹ